رمان-آواز-شعر

کتابهای نخوانده زیادی مانده. کتابهای مهم فلسفی٬ اعتقادی٬ سیاسی. کتابهای شعر٬ فلسفه تاریخ. اما همه رمان ها لااقل یک بار خوانده شده اند.

از جمله همین رمان ده جلدی "کلیدر" (نوشته محمود دولت آبادی) که من دارم برای بار دوم می خوانمش. لابلای صفحات کاهیش خاطرات کهنه محمد و فاطمه عزیز که کتابهایشان را جا گذاشتند و رفتند٬ هم ورق می خورد.

 شاید به نظر شما یک جور وقت حرام کردن باشد. اما الان دقیقا صفحه ۱۴۰۰ هستم. فکر کن اگه به جای ۱۴۰۰ صفحه رمان یه چیز دیگری خوانده بودم الان... ؟؟

هیچی نشده بود. اصلا هیچ کتابی غیر از رمان را نمی شود به اندازه ۱۴۰۰ صفحه تحمل کرد. من که اگر جای شما بودم هر کتابی را در قالب داستان می نوشتم تا خواننده حالش را ببرد!!!

                                                    ***

امروز شنیدم "محمد نوری" هم از این جهان گذشت٬ یاد و صدایش را اما جاگذاشت.

به همه کسانی که خودش را و صدایش را دوست داشتند٬ تسلیت می گویم. از جمله فریده عزیزم که زمانی خیلی صدای "محمد نوری" را دوست داشت.

                                                   ***

راستی از وقتی "زهرا ایدون" را توی برنامه مشاعره تلویزیون زیارت کردم٬ هم طرفدار برنامه مشاعره شده ام و هم یاد خوابگاه و بچه ها افتاده ام. فکر کنم در دور بعدی هم دوست شاعرمان را مجددا ببینیمش.

 

 

مرا پیدا کن

"...

مرا از آنان قرار ده که دایم به یاد تو هستند

                     و هرگز عهد تو را نمی شکنند

و شکر و سپاست را لحظه ای فراموش نمی کنند

                            و امر تو را سبک نمی شمارند..."

                                                                                                 مناجات شعبانیه


خدا جان عهد من با تو چیست؟ امر تو بر من کدام است؟

من گم شده ام. خیال می کنم دستم را به سویت دراز کرده ام. اما نمی دانم تو کدام سویی حتی!  هر چه می گردم در خودم گم می شوم. در دنیا. در آدمها. من دست از جستن می کشم.

خودت دنبالم بیا و مرا پیدا کن.

لقا

"...

خدایا مرا به لقاء خود شادمان گردان در آن روز که میان بندگانت حکم می کنی

..."

می داند

"...

و خزانه های غیب نزد اوست. که جز او کسی آن ها را نمی داند٬

و او آن چه را در خشکی و در دریا است٬ می داند.

و هیچ برگی فرو نمی افتد مگر آن که او می داند٬

و هیچ دانه ای در تاریکی های زمین

و هیچ تر و خشکی

مگر آن که در کتابی آشکار ثبت است..."

                                                                                                       سوره انعام- آیه ۵۹

"...

ای نزدیک، که هرگز دور نمی شوی از کسی که فریفته توست

ای بخشنده، که هرگز بخل نمی ورزی بر کسی که امیدوار احسان توست

..."

                                                                                                      مناجات شعبانیه

خدا و بنده

"...

ای خدا،

اگر مرا به جرمم مواخذه کنی، تو را به عفوت مواخذه خواهم کرد!

و اگر مرا به گناهم بازخواست کنی، تو را به مغرفتت بازخواهم خواست!

و اگر مرا به آتش دوزخ برانی، اهل آنجا را باخبر خواهم ساخت

                                                                    که من تو را دوست می داشتم!

ای خدا اگر در مقابل طاعتت عملم اندک است،

                                                     در مقابل امیدت آرزویم بسیار است!

ای خدا چگونه از درگاه لطفت محروم و نا امید برگردم

               در حالی که به بخشش و احسانت بسیار گمان نیکو برده بودم!

..."

                                                                                                       مناجات شعبانیه

آبادی

"دلم را به اطاعتت آباد گردان..."

                                                                                                صلوات شعبانیه

گریز

"...مرا در یاب که به سوی تو گریخته ام و پیش روی تو ایستاده ام..."
                                                                             (قسمت هایی از مناجات شعبانیه)

دعاهایتان مستجاب.

فینال

برای من فینال دیشب بین آلمان و اروگوئه بود.

آلمان-کلینزمن-زینب حسن زاده

من تا چند روز پیش هیچ وقت از تیم آلمان خوشم نمیومد. حالا با این دو تا بازی اخیرش در مقابل انگلیس و آرژانتین نظرم کاملا عوض شده. یادم می افته وقتی سوم راهنمایی بودیم زینب حسن زاده خیلی  ی ی ی ی طرفدار تیم آلمان بود و به خصوص کلینزمن. هر وقت فوتبال می بینم یاد کل کل زینب و فریده که طرفدار ایتالیا و خصوصا روبرتوباجو و مالدینی بود٬ میافتم!!!


پی نوشت۱: همون سالها دادگاه میکونوس در آلمان برگزار شده بود. یه روز ما رو از مدرسه بردند راهپیمایی. ما اصلا نمی دونستیم برای چی به راهپیمایی آورده شده ایم. فقط از تعطیلی کلاسها لذت می بردیم. یادمه اون روز از پشت تریبون شعار می دادند مرگ بر آلمان. و ما برای اذیت کردن زینب داد می زدیم مرگ بر کلینزمان!!!!

پی نوشت۲: الان هیچ کدوم از اون بازیکنها دیگه در تیم پیرمردها هم بازی نمی کنند. اوووه این عمر ماست که به این سرعت... ویژژژژ ... می گذره. چند نسل از بازیکنها پیش روی ما بازنشست شده اند؟!!

پی نوشت ۳: زینب الان کجاست؟ کانادا؟ استرالیا؟ هنوز طرفدار آلمانه؟ هیچ فکر نمی کردم یه روز از زینب بی خبر بمونم!