روزمره های متفاوت ما

تابستان کویر...

سکوت خانه را می شکند زمزمه کولرهای خسته

      و پرنده هایی که لب پنجره مارا بر می گزینند

                                                  برای نشستن

                                                     و آسمان پنجره ما را برای پر کشیدن

من غمزده و تنها در اندیشه توام

          تو همیشه در اندیشه همیشه

من می نویسم خیال تو را

         تو می آفرینی خیال مرا

بیرون هوا گرم و اسمان گرفته و بیحال است

           تو منزهی

اینجا درون من کودکی گریه می کند

          تو منزهی

دورها کودکان٬ بیمار و مردها٬ خسته و زن ها٬ بی یاور و زندگی٬ چرخی از حرکت باز ایستاده      

          تو منزهی

                گاهی چنان منزه که نمی توانم مویه کنم تمام زشتی این جهانی خود را!