روزمره های متفاوت ما

"از سفر باز می گردم

كه صدايت آوايم می كند

بازمی گردم به سوی دستانت

باز می گردم به سوی آتشی

كه پاييز را با بوسه هايش گسيخته می كند

و به سوی شبی

نان برای همه

حكومت برای همه

زمين را می خواهم

برای كارگران بی آينده

و در اين آرزو كه كاش

جز خون من و ترانه من

اما از عشق تو نمی توانم دست بردارم

با گيتارت ترانه ماه آرام را ساز كن

تا ذهنم، در حالی كه رويای تو را می بيند

تمام بی خوابی ام در شب بلند زندگی از آن بود

تا جان پناهی بسازم

كه در آن دست های تو

هنگام تماشای بامداد